Aanleggen

De fijne kneepjes van het aanleggen

Het doel van aanleggen is dat de baby zijn mond helemaal gevuld heeft met borst (dus de tepelhof nagenoeg geheel in zijn mond heeft). Dat lukt als de baby zijn mond wijd opent en moeder en kind dicht bij elkaar zijn.

Een baby is goed aangelegd als het neusje en de kin de borst een beetje indrukken, de mond wijd open is en de lippen naar buiten gekruld zijn. Als de mond wijd open is, omvat de baby de tepelhof en omklemt hij niet alleen de tepel, wat heel pijnlijk kan zijn.

Als de baby op zijn eigen wangen zuigt (te zien als de wangen niet bol zijn) of op zijn tong of lippen (niet naar buiten gekruld) krijgt hij ook geen voeding binnen.

Verschillende houdingen:

De baby ligt met zijn buik tegen moeders buik en rust met zijn hoofd

In haar elleboogholte (madonna- of wiegenhouding)
Op de hand van haar tegenoverliggende arm, met zijn rug op moeders onderarm (aangepaste wiegenhouding),
Op de hand van de dichtstbijzijnde arm, met zijn beentjes onder moeders arm door (bakerhouding, rugbyhouding of houdgreep)
Op het bed of een kussen, terwijl moeder en kind op hun zij liggen (zijligging)

De aangepaste wiegenhouding en bakerhouding bieden de moeder de mogelijkheid met de vrije hand de borst in model te brengen (zodat de baby makkelijker kan happen)

volgorde van aanleggen

De moeder gaat ontspannen en goed gesteund zitten of liggen (voorover gebogen zitten en achterover leunen veroorzaakt op den duur pijn in de rug en de schouders).
De moeder brengt de baby naar de borst (en nooit de borst naar de baby). Draai de baby naar de moeder toe, zodat hij buik aan buik ligt. Eerst aanleggen en dan pas kussens eronder schuiven.
Richt het neusje op de tepel, dan zal de baby zijn hoofdje iets achterover buigen, waardoor zijn mond makkelijker open kan. Door met de tepel de onderlip aan de raken opent de baby zijn mond. Wacht tot de baby zijn mond wijd open doet. Breng dan het hoofdje tegen de borst. Blijf het hoofdje steunen, zodat de baby geen moeite hoeft te doen de borst vast te houden.

Als de tepel het verhemelte raakt, slikt de baby. Bij vlakke of ingetrokken tepels onder de kaken of het kinnetje strelen om de baby te laten slikken.

Voorkom problemen:

Als de baby alleen de tepel in zijn mond heeft, zal het zuigen voor de moeder pijnlijk zijn, met kans op tepelkloven. De baby krijgt geen melk binnen, daarom duurt het voeden “eindeloos”, terwijl de baby niet aankomt.
Let erop dat de baby niet op zijn rug draait: hij gaat aan de borst hangen, wat pijnlijk is voor de moeder (borst en tepels). Als hij zijn hoofd opzij draait kan de baby niet effektief zuigen en slikken, de slokdarm moet een rechte lijn vormen. (als je tijdens het voeden 2 handjes ziet, ligt de baby niet goed)
Als de baby te dicht op de borst ligt, niet het neusje vrijhouden door de borst in te drukken, maar de billetjes naar je toe trekken.
Bij overvloedige melkproduktie (vaak gespannen borsten) elke borst 1 x per dag leegkolven, om borstonteking te voorkomen

Vaak voeden verbetert de melkproduktie:

Voedt de baby vooral de eerste paar dagen vaak (8 tot 12 x, bijv. in zg. clusterfeedings) om de melkproduktie goed op gang te brengen. Wacht niet tot je kind huilt van de honger: als hij/zij zoekgedrag vertoont, zijn mondje opent en de handjes naar de mond brengt geeft hij/zij al aan dat ze wil drinken.
Op vraag voeden betekent: zo vaak en zo lang als de baby wil (loslaat of in slaap valt). Na verloop van ongeveer een maand ontstaat er een soort ritme. Een goede drinker drinkt in 5 minuten 80 % van de borst leeg en daarna de vette, voedzame achtermelk. Een half uur zou voldoende moeten zijn.
Per voeding 1 borst leeg laten drinken, de tweede naar behoefte.
Als de baby niet wil of kan drinken, binnen 24 uur na de geboorte beginnen met kolven, 6 tot 10 x per dag (ongeveer 5 - 10 min. per borst). Overproduktie is geen bezwaar!